دوشنبه, 11 ارديبهشت 1396

روایت جدید زاغ و روباه !

نامه الکترونیک چاپ PDF
   بله،      
            " زاغکی قالب پنیری دید
             بر دهان بر گرفت و زود پرید"
           " بر درختی نشست درراهی           
           که از آن می‌گذشت روباهی"
          " روبه پر فریب حیلت ساز           
          رفت پای درخت و کرد آواز"
          " گفت به به چقدر زیبایی            
         چه سری چه دمی عجب پایی"
         " پر و بالت سیاه رنگ و قشنگ      
         نیست بالاتر از سیاهی رنگ"
اما بعد گفت:
        هم خوش آواز هستی و خوش خوان      
        دل ما تنگ آن همه الحان
        زاغ هم دست او را خواند
        آن پنیر، کنار شاخه ‌ای گنجاند 
        گفت: تو پنیر دیده ای روبه جان
        تو ببند هر دو چشم خود را هان
        وانگهی بگشا بروی من تو دهان
        تا دهم تو را تکه‌ای از آن
      گفت روبه، هرچه دادی، رواست همان
       زاغ چرخی زد و فضله‌ای انداخت
       راست رفت تا میان دهان
       روبهک جست وبریخت آب دهان
       ای سیه این چه بازی‌ست با مهمان
       زاغ گفتا: تو که آوای خوش نشناسی
        تو که بانگ شباهنگ ندانی
       یا خودت را به خریت بنمایی
       چه تفاوت که پنیری یا همانی!
این هم تقدیم به نماینده محترمی که می گفت:" من از شنیدن صدای شجریان حالم بهم می‌خورد" یا آن رییس دولتی که می گفت: " صدای فلانی از شجریان بهتر است! "  خوب کسانی که صدای شباهنگ و زاغ را تمییز نمی دهند، بهترین هدیه برایشان همین حکایت زاغک ماست! که لیاقت آنهاست! برای آنها  پنیر و چلغوز یکی است! ( سوژه ارسالی توسط خود شما)
18 دیماه 1389  /  باران

افزودن نظر


Joomlart