سه شنبه, 31 مرداد 1396

سلول انفرادی / خوش به حالت سهراب !

نامه الکترونیک چاپ PDF
 پدرم وقتی مرد، پاسبان ها همه شاعر بودند(سهراب سپهری)

خوش به حالت سهراب
پدرت وقتی مرد
پاسبان ها،
همه شاعر بودند!
پدرم وقتی رفت
شاعرها ،
همه ساکت بودند
نه صدایی
نه ندایی
نه نوایی!
هیچ کس حرف نزد
من و خواهر
تنها
مویه می کردیم و
جز برادر
هیچ کس یار نبود
پشت و پناه همگی
مادر بود
پدرم تنها رفت
گر چه او دربند است
شیر ، شیر است
گر چه در بند بود

زهرا خزعلی / 7 تیر 1388
***** برگی از سایت هک شده قبل  *****
قطعه شعری که سال گذشته پس از بازداشت توسط دخترم زهرا در سایت منتشر شد، سال گذشته غربت و تنهایی برای آنها بیشتر بود و امسال کمتر احساس تنهایی می کردند، از همه کسانی که نگذاشتند همسر و فرزندانم احساس تنهایی کنند، سپاسگزارم.
....................................................................................................................................................

ابراز همدردی یک عضو نهاد مردمی با دختر دکتر خزعلی به زبان شعر
شعر من در پاسخ به شعر زهرا خزعلی 

خواهر من زهرا
توکه همنام جگر گوشه احمد هستی 
پدرت وقتی رفت
دل من از غم هجران بگرفت
چشم من را همه چون ابر بهاران دیدند
و نگاهم همه یک کوه پر از آتش شد
و به همراه غمت چون یک مشت
گره از بهر دهان و سر هر ناکس شد
خواهر من زهرا
پدرت وقتی رفت چشم ما تا ته انصاف گریست
ونهادی که همه یکسره از مردم بود
جملگی  یکسره در ماتم شد
خواهر من زهرا
ما همه پیروزیم
چونکه حتما همه ی حق و صداقت  با ماست .

تقدیم به زهرای عزیز امیدوارم این شعر تسلی خاطررنج دیده ات  باشد


افزودن نظر


Joomlart