چهارشنبه, 07 تیر 1396

خدای را سپاس که از جام‌جهانی حذف شدیم!

نامه الکترونیک چاپ PDF

بسم الله الرحمن الرحیم

خدای ناکرده اگر مکزیک و پرتقال را برده بودیم،اولین؛ پیامی که از رسانه ملی پخش می‌شد شعار «می‌شود، می‌توانیم!» بود، سوای از این اشکال عقلی که چه می‌شود و چه می‌توانیم!؟ و صرفنظر از اسباب و وسایل و مقدمات لازم و ضروری آن که اگر مهیا نشود، شعار «می‌شود و می‌توانیم» غیرعقلانی است. دومین؛ پیام تاکید بر نهادینه شدن این شعار در ایران اسلامی داشت و باز نفی گذشته و تاکید بر توان و معجزه دولت عدالت محور، جوان و بانشاط! سومی؛ از ارشاد و رهنمودهای پیامبر گونه احمدی نژاد که حقاً از نژاد احمد است سخن می‌گفت و صدالبته تاکید می‌فرمود ملی‌پوشان بازی با توپ را از او آموختند.چهارمی؛ از هاله نور احمدی‌نژاد سخن می‌گفت که هنگام تمرین با ملی‌پوشان تمامی فضای زمین چمن را فرا گرفته بود و این هاله نور همراه و پشتیبان ملی‌پوشان در آلمان بود.پنجمی؛ از رویت سیدی نورانی و جلیل القدر در ورزشگاه آلمان سخن می‌گفت که به اشارت انگشت او دروازه حریف باز می‌شد.ششمی؛ نقل می‌کرد هنگامی که توپ نورانی با پای ملی‌پوشان روانه دروازه حریف می‌شد تمامی یکصد هزار تماشاچی با چشمهای باز(حتی پلک نمی‌زدند) و انگشت به دهان این شیئی نورانی شبیه بشقاب پرنده را تا دروازه حریف دنبال می‌کزدند و چه بسا حتی نفس نمی‌کشیدند.مصیبت واقعی حضور پیامبرگونه رییس جمهور با پیراهن شماره 24 تیم ملی در جمع تماشاچیان در آلمان بود که علی‌رغم هاله نور و قداست، خدای ناکرده توسط برخی افراد بی‌فرهنگ با تخم‌مرغ و گوجه‌فرنگی استقبال می‌شد. خدای را شکر که به‌خیر گذشت.ومن الله التوفیق و علیه التکلان /دکتر مهدی خزعلی

افزودن نظر


Joomlart