سه شنبه, 28 شهریور 1396

زرند کهنه

نامه الکترونیک چاپ PDF

سوم فروردین به روستای زرند کهنه در نزدیکی ساوه رفتم، از مامونیه و زرندیه عبورکردیم و در کنار جاده قدیم ساوه به ورودی روستای زرند کهنه رسیدیم.
دو تابلو امامزاده در محل ورودی جاده خودنمایی می کرد، یکی حکایت از 5 امامزاده و دیگری 2 امامزاده داشت!
علاوه برهفت امامزاده، یک محل تعزیه خوانی در وسط میدان ده نیز جالب توجه بود!

در گوشه ای دیگر، یک سقاخانه ثابت برای ایام عزاداری ساخته شده بود، نه تنها کسی از این محل بی در و پیکر تعزیه اباعبدالله و سقاخانه چیزی نمی کاست بلکه اگر نان در خانه نداشت، نذری دهه عاشورا را کنار می گذاشت!  اما در دو شهر مامونیه و زرندیه و روستای زرند کهنه، یک تلفن همگانی سر جایش نبود!

به همراهان گفتم:" همان مردمی که دست به خیمه حسین(علیه السلام) نمی زنند و حتی بر آن می افزایند، اگر دستشان برسد، خاک دولت را به توبره می کشند، این به دلیل نوع برخورد دولت با مردم است، احساس ناپاکی  و عدم صداقت مسئولین، موجب می شود که مردم نسبت به دولت نامهربان باشند " و مردم ناهمربانی را حس می کنند و نامهربان می شوند (چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی)

دولت هم باید برای خود امامزاده ای دست و پا کند تا مطالباتش وصول و اموالش از تعرض مصون بماند...! امامزاده های دولت هم که کور می کند و شفا نمی دهد...!

خارج از شوخی؛ مردم هیچ، این هفت امامزاده بخواهند این ایام عیدی صله رحمی بنمایند، یک تلفن ندارند، مخابرات محترم فکری به حال امامزاده ها بکند! لابد می گویند:"حالا دیگه حضرات امامزاده ها موبایل دارند، آنهم ان نوع ثریا...!"

1393/1/5

مهدی خزعلی

 

 

افزودن نظر


Joomlart