سه شنبه, 09 خرداد 1396

بیست و دومین نشست سرای قلم

نامه الکترونیک چاپ PDF

بیستم مهرماه بیست و دومین نشست سرای قلم برگزار شد.

این نشست مصادف بود با آغاز  به کار ویژه نامه ادبی "آئین نو" و فعالیت "گروه ادبی ونداد" و زادروز مدیر مسئول آئین نو سرکار خانم فاطمه موسوی بجنوردی، در واقع هیأت تحریریه اولین محصول گروه ادبی ونداد را در بیستم مهرماه تقدیم مدیرمسئول نمود.

پس از تلاوت قرآن و سرود ملی، آرش حق دوست از شاگردان استاد موسیقی و خداوندگار صدا محمد رضا شجریان آواز خواند که یاد و خاطره استاد را در دلها زنده کرد، گویی استاد شجریان در جمع ما می خواند، بحق که شاگرد استاد است...

سپس استاد علیرضا راهب، سردبیر ادبی آئین نو به معرفی اعضای گروه ونداد و مسئولیت هایشان پرداخت و در خاتمه هم شعری تقدیم جمع کرد که زبان حال امروز ماست... بماند

 

استاد دکتر هرمز علیپور که نظارت عالی بر روند نشریه دارند نیز با شعرخوانی مجلس را مزین نمود.

خانم هانا کریمیان نیز در باره 8 صفحه داستان توضیحاتی دادند. و در انتها نیز شعر ضیافت یک نفره را تقدیم جمع کرد...

خانم مونا شکرریز در باره صفحات ادبیات نمایشی مختصر توضیحی داده و حضار را به خواندن خود نشریه حوالت فرمودند.

خانم مریم نجار گفت: در صفحات شعر دغدغه این سال های شعر و ادبیات را پی می گیریم و در این شماره ویژه نامه ای تخصصی برای مرحوم استاد منزوی  داریم. در انتها نیز شعری تقدیم جمع کرد که این قطعه آن به یادم مانده است " برای هواخوری، پیاده رو تنها جایی است که گیاهخواران به گوشتخواران اعتماد دارند!"

آقای سید مهرداد موسوی نیز از مصاحبه جدیدی خبر داد و تلاشی که نشریه برای آشنایی با ادبیات سایر ملل دارد.

آقای حمید رضا تهرانی که روابط عمومی نشریه را عهده دار است و با همه صفحات نیز همکاری دارد.

آقای محسن جعفری از ادبیات کلاسیک سخن گفت و روز بزرگداشت حافظ(بیستم مهر) را تبریک گفت.

خانم افسانه مسگر زاده مسئول صفحات ترجمه از کارهایی نو در عرصه ترجمه آثار بزرگان ادب ملت ها سخن گفت.

آقای مهراز بیک محمدی از بخش موسیقی و ترانه سخن گفت و این که قرار است به آسیب شناسی جلسات ترانه در کشور که 8 جلسه در تهران و 4 جلسه در شهرستان ها برگزار می شود، بپردازند. و نقد ترانه ها و تیتراژهای تلویزیون

خانم فروغ صراف زاده از بخش خبر سخن گفت.

آقای ابوالفضل جلال گفت پایه را بر ادبیات متعهد گذاشته ایم، ادبیاتی که به اجتماع خود فکر می کند و می خواهد تاثیر بگذارد و و تاثیر بپذیرد!، او گفت: رویکرد ما علمی است و در عین حال همه کس فهم و با زبان عامه سخن می گوییم.او گفت: امروز ما با معضل ادبیات فیس بوکی مواجه ایم.و از سرمقاله خود در این نشریه تحت عنوان "لطفاً جلبک نباشید" رونمایی کرد که باید در نشریه خواند...

در ادامه گفت: ما جریان ادبیات مردمی را مطرح کرده ایم و با جریان ادبیات پر سر و صدای قدرت کاری نداریم، اما جریان ادبیات بی سر و صدا را باید به جریان ادبیات مردمی وصل کنیم....جلال در انتها نیز شعری زیبا تقدیم جمع کرد.

آقای سبحان میرزایی نیز شعری را تقدیم حضور خانم قدس(همسر آقای عرب سرخی) نمود.

در ادامه دکتر مهدی خزعلی گفت: نشریه باید حرفی نو برای مردم داشته باشد، باید یک جای خالی را پر کند، زیاد نشریه داریم، باید حرف دل مردم باشد، باید به فرهنگ سازی بیاندیشد، اگر شعر و شاعری در خدمت تعالی انسان باشد، یک بیت شعر ثوابش از هفتاد سال عبادت بیشتر است و اگر با ثواب 70 سال عبادت عوض شود باز شاعر مغبون است، چون یک بیت شعر می تواند حرکت ایجاد کند و شور بیافریند. در انتها به مناسبت میلاد امروز وی قطعه شعری را که در سلول انفرادی برای همسرش سروده بود و آن را پشت نامۀ شکوائیه ای که از بازجوها برای وزیر اطلا عات فرستاه بود ثبت و از وزیر خواسته بود که نامۀ ظهر برگه را برای همسرم فاکس فرمایید، هر چند هرگز نامه فاکس نشد، اما اشعاردر حافظه دکتر ماند و به خارج از سلول منتقل شد.

در خاتمه آقای محمد علیم عبدلی اشعاری سیاسی خواند که بازخورد آن جالب توجه بود.

شعر نخست:

چه گفتی مگر مهدی خزعلی            بجز ذکر الله و مولا علی

سزای تو شش سال زندان نبود       غم و درد و رنج دوچندان نبود

تا اینجا مشکلی نبود، اما وقتی آقای عبدلی از عزیزان در حصر خواند، بعضی دوستان صلاح ندیدند در مجلس بمانند و دو الی سه نفر از عزیزان مجلس را ترک کردند که این با اعتراض جوانان پر شور سرای قلم مواجه شد، آنها معتقد بودند، اگر ما شعر دیگران را گوش دادیم، ادب حکم می کند که آنها هم شهر ما را بشنود و تحمل کنند. دوستان گروه ونداد هم معتقد بودند که ما کارمان در حوزه ادب است، نه سیاست، بر ما خرده نگیرید...

کمی که در زمان پذیرایی بین جوانان و ادیبان بحث درگرفت و به ناچار پس از پذیرایی مجدداً در تالار جمع شده و دکتر خزعلی گفت: "سرای اهل قلم بنایش بر آزادی بیان و قلم است، باید تمرین کنیم و تحمل ها را بیافزاییم، من می خواستم حسین شریعتمداری را دعوت کنم، من قبل از دستگیری با حسین الله کرم ملاقات داشته و او را به سرا دعوت کردم و با اطمینان گفتم که در جمع ما حرمت افراد محفوظ است و حتی مخالف و دشمن در حوزه اندیشه تکریم می شود. ایکاش امروز در این تمرین قدری تحمل را بالا می بردیم، چند دقیقه صبر و تحمل تا پایان شعر خوانی آقای عبدلی کافی بود و یا تحمل جوانان بر ترک سالن توسط دو نفر زیبا بود، فرض کنید رفته است تا سیگاری در خیابان دود کند و بازگردد، دکتر خزعلی افزود: باید معذوریت های افراد را درک کرد و خرده نگرفت و هر کس را به قدر توانش مورد سئوال قرار داد " لا یکلف الله نفسا الا وسعها "

* هر چند مشی سرای قلم اعتدال و رعایت چارچوب قانون و حتی خط قرمز هاست، اما قدری هم باید فضا را باز کرد و تنگ نگرفت * دستور جلسه بیست و دوم در حوزه ادب بود، به خاطر دارم در جلسه نهم 20 شهریور 1391 که دکتر محمد رضا خاتمی و سرکار خانم اعظم طالقانی بودند و موضوع هم تحزب بود، باز همین شعر خوانده شد و موجب شد که دو نفر مهمان به بهانه ضیق وقت جلسه را ترک کنند و آن روز همین معترضان امروز اعتراض کردند، آن روز می گفتند چرا گذاشتید عبدلی شعر بخواند و فضا را رادیکال کند و امروز برای همان شعر می گویند چرا آن دو عزیز سالن را ترک کردند!!! این نشان تغییر فضای جامعه است، اما باید دست از دیکتاتوری برداشت و اجازه دهیم تا هر کس خودش انتخاب نماید که بماند یا نماند، و صد البته کمی هم باید تدبیر داشته باشیم که به سرای قلمی می رویم که مسئولش 34.5 سال حکم محکومیت زندان و تبعید و محرومیت در کارنامه خود دارد، و با ترک نابهنگام جلسه موجب بی نظمی نشویم. از سوی دیگر هم دوستان جوان باید نبض جلسه دستشان باشد و به قدر تحمل جلسه سخن بگویند. امیدواریم که این تمرین زیبا مقدمه نشست هایی بهتر و بهتر باشد. و در نشست های بعدی نظم و ادب را به دیگران هدیه نماییم، اگر ما خودمان را تحمل نکنیم، چه فرقی بین ما و عناصر خودسر چماقدار است؟ ما باید به همه باورها احترام بگذاریم و ادب محفل را مراعات کنیم.

گپ و گفت و صمیمیت بعد از بحث ها نشان از بلوغ سیاسی و اجتماعی مردم است.

راستی استاد محمد رضا عالی پیام (هالو) هم که خود در این ساعت مجلسی داشت و نیامد، دوبیت شعر با پیامک تقدیم نمود:

فاطمه در زادروز تو شدست
ماه نو خورشيد نو پروين، نو
با تو در نشريه ي آئين نو
فكر نو، انديشه نو، آيين نو
تقديمي عالي پيام

1392/7/20

سرای قلم

افزودن نظر


Joomlart