چهارشنبه, 04 مرداد 1396

سومین سالگرد حماسه حضور 22 خرداد

نامه الکترونیک چاپ PDF

سه سال پیش همه با شور  شوق و هیجان به پای صندوق های رأی آمدند، خیلی ها اولین حضور را تجربه کردند و اولین مهر را در شناسنامه خود ثبت کردند، امید به تغییر و اصلاح موجب شد که همه بیایند، اخبارو نظر سنجی ها از مراکز مختلف امیدوار کننده بود و از بعد از ظهر ورق برگشت، خبرهایی که از جناح دولت می آمد حکایت از حادثه ای تلخ داشت!

از صبح اس ام اس ها قطع بود، تلفن های ستاد رقیب هم قطع شد، بعد از ظهر ستاد صیانت از آرای رقیب به تصرف نیروهای نظامی درآمد، شب دلهره و تردید و ترس بر ستادهای رقبا حاکم شد، خبر از صدور حکم بازداشت بسیاری از فعالین می رسید، حتی خبر از بازداشت کسانی می رسید که در ستاد حضور داشتند، یعنی شایعه زودتر از اقدام به دستگیری می رسید، یکی در گوش من می گفت: " حکم جلب تو را هم صادر کرده اند، از این جا برو...! "

شب سمور و لب تنور گذشت! از فردای آن شب، انگار همه چیز تمام شد، انکار دردی را دوا نمی کند، واقعیت این است که بسیاری از رجال سیاسی سابق و لاحق در بند شدند و در بند هستند و این با هزار قسم حضرت عباس از خاطره ها نمی رود!  این ها همه پس از یک انتخابات به وقوع پیوست، نمی خواهم بگویم چه شد و چه کسانی با چه اهدافی بر این بی اعتمادی دامن زدند و چگونه ما را خس و خاشاک و بزغاله و گوساله خواندند!

این گلایه ها دردی را دوا نمی کند، امروز چه باید کرد؟ تا کی باید در فضای تنگ و دلهره آمیز امنیتی زندگی کرد؟ تا کی نمی توان بر مزار عزیزانمان مویه کنیم؟ تا کی نمی توان حزبی داشت و تلاش مدنی کرد؟ تا کی نمی توان دعای کمیل خواند و ندبه کرد؟ تا کی نمی توان به نقد منصفانه و مشفقانه در جراید نشست و بی دغدغه و دلهره سیاست های دولت را نقد و راهکار ارائه کرد؟

دوستان و عزیزان؛ بیایید تا با نقد منصفانه و ارائه برنامه به فضای مدنی و سیاسی بازگردیم، باور کنیم که کسی برانداز نیست و توهم توطئه را بدور اندازیم، بیایید دست در دست هم به مهر، بار دیگر به ایرانی آباد و آزادبیاندیشیم! بیایید به همه اصول قانون اساسی پایبند باشیم...!

بگذاریم مردم گرد هم آیند و برای انتخابات بعدی مهیا شوند و ما هم، همه امکانات خویش مهیا کنیم تا اعتماد رفته را بازگردانیم! باید بتوانیم انتخابات را در اتاق شیشه ای برگزار کنیم، بگذاریم همه بیایند و همه مشارکت کنند، این ضامن بقای کشور است و اگر دیر تدبیر کنیم، نه از تاک نشان مانَد و نه از تاک نشان !

حضرات آقایان؛ مراجع عظام تقلید، علمای اعلام، سیاسیون، روشنفکران، دانشجویان،خطر بیخ گوش ماست، از عراق و افغان و لیبی و سوریه عبرت بگیریم و خود کشورمان را اصلاح کنیم، نگذاریم تا دست بیگانه در امور داخلی ما باز شود. بخدا سوگند، اگر سستی کنیم و دست روی دست بگذاریم، مسئول حوادث یک سال آتی هستیم و همه خون هایی که در دوران نا امنی و هرج و مرج بر زمین ریخته می شود، بر گردن ماست.

ما آماده ایم تا حول محور قانون اساسی با همه اطراف دعوا بنشینیم و مسائل را رتق و فتق کنیم، فرصت سوزی بس است، فردا خیلی دیر است...

مهدی خزعلی

1391/3/22

افزودن نظر


Joomlart