سه شنبه, 09 خرداد 1396

احمد رضا یوسفی آزاد شد

نامه الکترونیک چاپ PDF

دیشب وقتی خبر آزادیش را شنیدم، بقدری خوشحال شدم که از منزل پدری مستقیم به دیدارش رفتم، یکی از روحانیون نیز آنجا بود، به او گفتم: " آنچه از اخلاق بر منابر می گویید، احمد رضا یوسفی عامل آن است" او نمونه اخلاق در بند 350 بود، جوانی کوشا و ساعی و مودب و اندیشمند، کلاس های کامپیوتر او فراموش نشدنی است.

به مادرش گفتم: " دیگر آشپزی نکنید، آشپزی احمد رضا در بند بی نظیر بود، هر چند من اعتصاب غذا بودم و از دستپخت او محروم، اما بوی غذای و سفره آرایی او حکایت از طعم و کیفیت غذا داشت، باقالی پلو با مرغی که سحر درست کرده بود هوش از سر انسان می برد! "

یادش به خیر، چه روزگاری بود، در کنار یاران!  و اینک احمد رضا پس از دو سال سختی و مرارت و رنج و تعب -که همسرش دو سال دوران نامزدی را در تنهایی گذراند - به خانه آمده است،  او هم گناهی نداشت جز بی گناهی...!

او از بچه های اتاق 7 بود، اتاقی که نوبت قبل در دورانی که " محمد رجبی" وکیل بند بود مرا به آن اتاق برد و کف خواب بودم، آن موقع می گفتند اتاق ژنرال ها !

نوبت بعد که " مقیسه" وکیل بند بود، مرا به اتاق هشت راهنمایی کرد و اسم اتاق هفت را گذاشته بودند " وال استریت"! حال چرا بماند...!

با آرزوی آزادی همه اسیران دربند

مهدی خزعلی

1391/3/21

افزودن نظر


Joomlart