يكشنبه, 06 فروردين 1396

"مسعود بهنود":درست همین است که دکتر خزعلی به ساکنان تهران توصیه کرده است تا بروند و به دکترعلی مطهری رای بدهند

نامه الکترونیک چاپ PDF

بر این قفس دخیل می بندیم
در سال های دور گزارشی نوشته بودم درباره قفس های فلزی که در میدان مولوی تهران می ساختند و مادرانی که بچه عقب افتاده ذهنی و جسمی داشتند، از آن ها می خریدند و روزها که خود می رفتند دنبال رختشوئی و کارسخت، دلبند خود را در آن قفس ها می نهادند در خانه. عکس هائی گرفته بودم از آن قفس ها که مانند ضریحی بود، یکی بود که مادر بر آن هر روز دخیل بسته بود. مادری که خود نیز شب ها در همان قفس کنار طفلش مچاله می شد به من گفت دکتر ها خطا می کنند، کار خدا را نمی شناسند، بالاخره دوای درد بچه من پیدا می شود. تا آن موقع من هر شب این جا می خوابم و به این ضریح دخیل می بندم.


در آن چهل سال قبل، شهری را بر این گزارش گریاندم، از دردی که زن ها، مادرها می کشند. و همه ای که من دیدم شوهرانشان گذاشته بودند و رفته بودند. اما مادر پای رفتن ندارد. و این حکایت ماست و این صندوق رای. روزگار بد کند یا آدمیان قدرتخواه تقلب کنند، بد اخلاقی کنند، انتخابات را معوج کنند، استصوابی در کار بیاورند تا ظاهرش انتخاب باشد و باطنش مطابق میل بالا، هر چه کنند بدتر از کاری نیست که شوهران با آن مادران و فرزندان می کردند. اما ما مادریم و می مانیم.


اینک در بحرین، در مصر، در عراق، در افغانستان، در کویت، در سعودی، دورادور ایران، جنبش ها برای انتخابات آزاد است، مردم گلوله می پذیرند و صندوق رای بی مدعی می خواهند. وقتی جناح راست نظارت استصوابی را در ایران اختراع کرد تا قدرت خود را پرچ کند و این بوسه ای خونین بود که بر پیشانی نظام زد، در هیچ کجای اطراف ما چنین شعله هائی در کار نبود در همین بیست سال دنیا چنین دگرگون شد. پس دور نیست که پرده از راز استصواب ما هم، که متر و معیارش آقای جنتی است بیفتد. می افتد . بی گمان می افتد. دیر و دور نیست. تا کجا می توان مبلغ و هوادار انتخابات آزاد در بحرین و عراق و لبنان بود اما در خانه خود انتخابات را به این شکل نگاه داشت با این عذر که هنوز مردم ایران در وضعیتی نیستند که بدون نظر آقای جنتی، خودشان انتخاب کنند. تمام می شود این مغالطه. اما تا آن زمان، ما که خود را در هیات آن مادر می بینیم چه می کنیم.


ما را با صندوق رای، مظهر انتخابات آزاد، به قاعده پیوندی است که با جان به در رود. ما در اطراف این ضریح می پلکیم. بر آن دخیل می بندیم . دنبال بهانه نمی گردیم برای گذاشتن و گذشتن. برعکس چشم از این صندوق بر نمی داریم. قهر نمی کنیم مگر مقطعی و مگر وقتی که به اجماعی برسیم و قهر بخشی از آشتی مان باشد. امروز نیست.


این ها گفتم تا گفته باشم، استاد آهنگر قفس ساز در میدان مولوی برایم گفت هر روز ده ها زن هستند که اول با روی در هم کشیده به این قفس های آهنی ما از دور نگاه می کنند، روزهای بعد نزدیک تر می شوند، کم کم به درون مغازه می آیند و قیمت می پرسند، چندی بعد همچون کسانی که دارند کاری خلاف اخلاق می کنند قفسی سفارش می دهند و نیمه شبی به درون کلبه هایشان می برند. گاهی هم جرات بردن سفارش در آنان نمی جوشد. قفس می ماند همین جا.
به گمانم رفتار آزادی طلبان در این سال ها، به خصوص بعد از دوم خرداد، بدان مادران شبیه است، اکراه داریم اما چاره نداریم. به امید آن که داروی ما نیز پیدا شود، همچنان دور مغازه قفس ساز میدان مولوی می گردیم.


پس درست همین است که دکتر خزعلی به ساکنان تهران توصیه کرده است تا بروند و به دکترعلی مطهری رای بدهند. تا وزن دلداران انتخابات آزاد عیان شود. تا آن ها که از هر طریق به درون خانه ملت راه یافته اند بدانند آن کس که برای جاه و مقام دنیا شریک و ثناگوی ظلم می شود با آن که فریادی می کشد، دادی می زند و دلال مظلمه نمی شود، حسابشان یکی نیست نزد مردم. تا آن ها که به درون راه یافته اند بدانند که سربازان مردم اند و کسی جز خدای بلند مرتبه را ولی نگیرند و در خانه عنکبوت ماوا نکنند که گفته اند سست بینادترین خانه هاست.


تا ما بدانیم که درس تاریخ همین است. هیچ یک از سرزمین هائی که به داشتن انتخابات آزاد و موهبت آزادی برخوردارند به ناگهان دوای دردشان یافت نشده، سالیان دراز سلاطین مجلس ها را انباشند. سالیان دراز سلاطین شورای نگهبان های خود گماشتند. اما سرانجام مردم بدان که می خواستند رسیدند چرا که مداومتی در کارشان بود. قهر نکردند، بهانه نگرفتند. یعنی بهانه گرفتند اما برای ماندن و گاهی هم البته سر بر قفس گذاشتند و همانند خدیجه خانم مآثری که هیچ نمی دانم بر او و برفرزندش و قفسش چه گذشت، گریستند.

مسعود بهنود

.......................................................................................................................................

پاسخ:

این اتفاق میمون را به فال نیک می گیریم، امیدوارم حرکتی زیبا و مدنی و خود جوش در صندوق های رای شکل گیرد

مهدی خزعلی

 

افزودن نظر


Joomlart