دوشنبه, 11 ارديبهشت 1396

این آشوب مطلوب دل و این فتنه غایت آمال ماست.

نامه الکترونیک چاپ PDF

دیروز نشست سوگواران بود و مباحثی نو در تبیین نهضت حسین( علیه السلام)، حسین را در جلوه های گوناگون به نظاره نشستیم.

از حسینی که حماسه می آفریند و حماسی است، حسین در قامت اسطوره ها،  حسین انقلابی که الگوی انقلابیون می شود،  حسین جنگاور که ذکر رزمندگان دفاع مقدس است و جبهه ها را می سازد، حسین فلسفی، که شهادت را آغاز راه می داند و وصال، از مرگ نمی هراسد و اصحابش آنرا احلی من العسل می دانند،  تا حسین ناهی از منکر و شریعتمدار که ابزار کار امران به معروف و ناهیان از منکر و شریعتمداری ها می شود. حتی حسین کارناوال های عاشورا و محرم، که از سبک عزا خارج و چهره ساختار شکن و گناه آلود به خود می گیرد، در همه جلوه ها حرکت و موج جریان دارد، حتی در دو تای آخر، آنها که استفاده ابزاری می کنند و به بهانه حسین مردم را به خیابان کشانده و یا در خیابان متعرض مردم می شوند، باز نمادی از حرکت و شور را مورد سوء استفاده قرار داده اند، حتی جوانانی که کارناوال ها را راه می اندازند و زیر بیرق و خیمه حسین( علیه السلام) خطا می کنند، نیز برای بیان اعتراض خویش به عملکرد غلط 33 ساله ما از شور و حرکت نهضت حسین به خطا بهره گرفته اند!

حسین (علیه السلام) حرکت آفرین و موج آفرین است، او در دلها آشوب به پا می کند و فتنه می انگیزد، این آشوب مطلوب دل و این فتنه غایت آمال ماست.

در انتهای نشست، اهل دلی مقاله ای خواند که حیف است، از آن محروم شوید. مقاله " آشوب" را با هم بخوانیم:

.............................  " آشوب"

اگر چه آدمیان زندگی راحت و آرام را خوش می دارند و هر چه آن را به هم ریزد ناپسند می شمارند و اگر چه آنها که پرچه تشیع را به دست دارند، با عزای محرم خود را آرام می کنند و مسئولیت خویش را در سر به راه کردن مؤمنان و ناخوش داشتن فتنه ها می دانند، اما شهادت حسین ابن علی - که درود خدا بر او باد - نشان می دهد که این آرامش و سکوت و بی حرکتی است که ناحق است! و آنچه که آشوب و فتنه را می سازد، چشم و ابروی آن حق مطلق است، که بر این عالم سایه می اندازد و عالم و آدم را از آرامش و سکونی که حق آن نیست بیرون می آورد، آشوب برای به هم ریختن و فتنه کردن تمامی ذرات و اشیاء و تمامی عالم و جمله جان و جهان.

این آشوب نه پرداخته نزاع عاشورا و عاشورائیان، که این تمامی جهان است که آن را فریاد می کند و همه انسان ها در تلاش نامتناهی و پایان ناپذیر خود به سوی جهانی دیگر - که چون این جهان نمی باشد - در سیر و حرکت هستند،  کافر و مومن در این تلاش پایان ناپذیر خود آشوب گر و فتنه جو هستند و جهان را به گونه ای دیگر می خواهند و می جویند و هر که در این تلاش ها، محکم تر و عمیق تر و با معرفت تر است، با این آشوب هماهنگ تر و فتنه گر تر است!

فتنه و آشوبی که سایه سکوت و سقوط و محدودیت و سکون را از جهان و آدمیان برداشته و پایانی برای آن نیست و هر که از آن بیرون است در خواب و خیال است.

چنین است که رواین دینی می گوید: " به دنبال آشوب باشید که آن باعث پاکی زمین است" گویی باطن و حقیقت عالم همان آشوب است و هر که آشوب بیشتری می طلبد با عینیت جهان و حقیقت آن هماهنگی و سازگاری بیشتری دارد، و حسین که خود به سوی شهادت می رود و زنان  فرزندان به اسارت می آورد، از همه به این حقیقت نزدیکتر است و ما که نام او را بر سفره می آوریم و اسباب نام و نان خویش می سازیم از همه دورتریم ...

مهدی خزعلی

13/10/1390

 

 

افزودن نظر


Joomlart