دوشنبه, 27 آذر 1396

انتخابات را تحریم نمی‌کنیم، اما انتخاباتی هم نمی‌بینیم

نامه الکترونیک چاپ PDF

مصطفی کواکبیان، دبیر کل حزب اصلاح‌طلب مردم‌سالاری و عضو فراکسیون اقلیت اصلاح‏ طلب‌ها در مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد که اگر این حزب برای ۱۵۰ کرسی انتخابات آتی مجلس، نامزد داشته باشد، در این انتخابات شرکت می‏ کند. او هم‏چنین افزوده است که هیچ حزب و جریان اصلاح ‏طلبی در داخل کشور این انتخابات را تحریم نکرده ‏اند.

از دکتر مهدی خزعلی، فعال سیاسی نزدیک به اصلاح‌طلب‌ها در تهران پرسیده‌ایم: ارزیابی شما درباره اظهارات آقای کواکبیان چیست؟
دکترمهدی خزعلی: سال‏هاست که آقای کواکبیان در اردوگاه اصلاح‏طلبان تعریف نمی‏شود. درست است که ایشان اصلاح‏ طلبی را سکوی پرتاب و رسیدن به کرسی مجلس قرار دادند، اما مواضع ایشان به نوعی بوده که بعضی‏ ها تعبیر می‏ کنند به "غضنفر اصلاحات" و برخی دیگر از ایشان به عنوان "ستون پنجم و نفوذی جناح اقتدارگرا در درون اصلاحات" نام می‏ برند. لذا مواضع آقای کواکبیان را پای اصلاح‏ طلب‌ها و منتقدان قرار ندهید. ایشان کسی است که با جناح حاکم ساخته است و سیاست‏های ایشان هماهنگ با جناح حاکم است و تابع آن‏هاست.
اما در رابطه با این موضوع که هیچ حزب یا جناحی از اصلاح‏ طلب‌ها انتخابات را تحریم نکرده‏ اند، من فکر می‏ کنم این یک تدبیر است. تحریم انتخابات بار حقوقی دارد. بله. ما انتخابات را تحریم نکرده و نمی‏ کنیم و نخواهیم کرد. اما انتخاباتی هم در راه نمی‏ بینیم. در واقع انتخابات شرایط و ملزوماتی دارد که هیچ‏کدام از آن‏ها فراهم نیست.

حتی اگر همین امروز تمام نامزدهای بالقوه‏ ما که در زندان هستند، آزاد شوند و تمام نامزدهایی که رد صلاحیت شده‏ اند، تأیید صلاحیت بشوند و نظارت استصوابی هم نباشد به این ترتیب که هرکسی را آقای جنتی صلاح دیدند تأیید کند و بیاییم نظارت هم بکنیم، ما ابزار نظارت را نداریم.
ما حزب نداشتیم، احزاب تعطیل بودند. برای نظارت ما ۱۰۰ هزار ناظر انتخاب شده و گزینش شده می‏ خواهیم که هیچ فرصتی نداریم. اگر ما فردا بگوییم ناظر می‏خواهیم، از همین ستاد بسیجی که درست کرده‏ اند، برای ما ۱۰۰هزار نفر می‏ فرستند که ما گزینش کنیم.
شرایط رقابت باید فراهم باشد، باید احزابی باشند که فعالیت کنند، در طول زمان نیروهای‏شان را شناسایی کنند، مواضع‏شان را ببینند و بتوانند آن‏ها را به عنوان امین خودشان بر صندوق‏ها بگمارند. ما امینی نداریم، حزبی نداریم و دسته‏ ای نداریم!
وقتی ما دعای کمیل نمی‏ توانیم برگزار کنیم و دستگیر می‏ شویم، مراسم افطارمان را در کنار جوی خیابان برگزار می‏ کنیم و به خانه راه‏مان نمی‏ دهند، چگونه می‏ توانیم تشکل حزبی داشته باشیم و تجمعی برگزار کنیم.
قاضی پرونده‏ من می‏ گفت: "گر دو نفر اجتماع کنید، با هم صحبت کنید، می‏شود اجتماع و تبانی علیه نظام و می‏توانیم برای‏تان پنج سال حبس ببریم." وقتی اگر دونفر جمع بشویم، می ‏شود "اجتماع و تبانی". چطور می‏توانیم برای انتخابات برنامه ‏ریزی کنیم. خُب این احمقانه است!
ما می‏ خواهیم بیاییم، شرایطی نیست، ملزوماتی نیست. آمدن امروز ما به میدان انتخابات، آمدن به میدانی است که کشتی‏ گیرهای ما یا در زندان‏ند و یا رد صلاحیت شده ‏اند و فرصت تمرین و بدن‏سازی و کادر‏سازی نداشته‏ ایم. من فکر می‏ کنم، انتخابات به خودی خود، از نظر ما و شرکت ما در انتخابات، منتفی است به دلیل ضیق وقت و نداشتن ملزومات اجرایی.

اگر اصلاح‏طلب‌ها انتخابات در پیش رو را تحریم نکنند و طبق گفته‏ آیت‏الله جنتی هم اجازه‏ حضور اصلاح‏ طلب‏ها در انتخابات داده نشود، توصیه‏ جریان اصلاح ‏طلب‏ها به مردم چه خواهد بود؟ مردم انتظار دارند که موضع اصلاح‏طلب‏ها را در آستانه‏ یک بزنگاه مهم سیاسی در کشور بدانند؟

ما می‏گوییم اگر ملزومات بود، شرکت می‏ کردیم و چون شرایط مهیا نیست، شرکت ما در انتخابات منتفی است. به دلیل این‏که شما نگذاشتید. شما اجازه ندادید ما در انتخابات شرکت کنیم.
شرکت یک جناح در انتخابات شامل نامزدهایی است که باید انتخاب شوند و همچنین انتخاب کنندگان. ما همه با هم باید بیاییم. آن‏هایی که رأی می‏دهند و آن‏هایی که نامزد می‏شوند. وقتی شما نمی ‏گذارید نامزد من بیاید، من بیایم به کی رأی بدهم؟ من باید بیایم پای صندوق شما، به شما رأی بدهم؟ این که معنا ندارد، این که رقابت نیست!
شما می‏گویید من بیایم پای صندوق به شما رأی بدهم؟ من اگر کسی داشته باشم که به او رأی بدهم، می‏آیم. اما من کسی را در بین نامزدها نمی‏ بینم که بخواهم بیایم رأی بدهم. برای من آمدن پای صندوق و رأی دادن، کار عبثی است. من نامزدی ندارم که بخواهم به او رأی بدهم.

خود اصول‏گراها هم با مشکل عدم توافق برای رسیدن به وحدت مواجه هستند و بخشی از اصول‏گراها، حداقل به نظر می‏رسد جریان آقای لاریجانی، متمایل به حضور اصلاح ‏طلب‏ها هستند. شما فکر می‏کنید جریان آقای لاریجانی و دیگران که دعوت به حضور اصلاح‏ طلب‌ها می‏کنند، چقدر عزم و صداقت و قدرت و نفوذ لازم را برای به میدان آوردن اصلاح‏طلب‏ها دارند؟
به‏ هرحال جناح حاکم در خودش هم دچار یک دو دسته‌گی شدید شده است، اما آن‏ها نیاز دارند که تصویر ما را پای صندوق‏ها داشته باشند. در این حد ما را می‏ خواهند؛ به اندازه‏ این‏که فیلمی بگیرند و بگویند که انتخابات ما آزاد بوده است. همه‏ این مانورها و چراغ سبزها برای این است.
قصه‏ اصلی ولی این است که من اختلاف آن‏ها را این‏گونه می‏بینم (با تعبیر بلاتشبیه، نمی‏ خواهم این تعبیر را از نظر حقوقی استفاده کنم) که بالاخره طایفه‏ دزدان هم برای تقسیم غنایم دعوای‏شان می‏شود و این‏ها الان (نمی‏خواهم تعبیر دزدان را حمل بر آن‏ها بکنم) سر غنایم دعوا می‏کنند. این‏ها رسیده ‏اند به قدرتی که بالاخره همه را رد کرده ‏اند، همه را حذف کرده‏ اند، همه را حبس کرده‏ اند و حالا سر این قدرت با هم دارند دعوا می‏ کنند. دعوای آن‏ها، دعوای دو جناح‏ش باطل است، دو طرف باطل‏‏ اند، ظلم‏ کرده‏ اند، ظالم‏ اند و نمی‏ توانند برای ما نمایش یک انتخابات را بازی کنند.
ما هر دو را رد می‏ کنیم و کور خوانده‏ اند. ما در بازی‏ ای که آن‏ها می‏ خواهند وارد نمی‏ شویم، نخودی بازی آن‏ها نمی‏ شویم و نمایشی که آ‏ن‏ها می‏ خواهند از ما داشته باشند و فیلمی بگیرند را انجام نخواهیم داد و بایستی این آرزو را به گور ببرند.
آیا ممکن است این رقابت درون‏اصول‏گرایی برای مردم واقعی جلوه کند و مردم را پای صندوق‏ها بکشاند؟
جناح دولت و جناح مشایی ممکن است با این مانور و با آوردن نقل قول از آقایان اصول‏گرای ولایی مانند این‏که "مشایی ضد ولایت فقیه است"، "مشایی ضد رهبری است" و… اپوزیسیونی طراحی کنند.
خودشان نمی‏گویند که ضد ولایت فقیه هستند، چون برای‏شان بار حقوقی دارد. بلکه می‏گویند که مثلاً "آقای مصباح گفته که ما ضد ولایت فقیه هستیم" یا "آیت‏الله خزعلی گفته که ما ضد ولایت هستیم" و… با این ترفند می‏خواهند خودشان را در جایگاه اپوزیسیون قرار بدهند و رأی بیاورند و عده ‏ای مخالف به طمع این‏که این‏ها می ‏آیند و فاتحه‏ ی نظام و فاتحه ‏ی رهبری را می‏ خوانند، بیایند رأی بدهند.
این‏ها حتی طمع کرده‏ اند به آرای مخالفین نظام. مخالفینی که اصلاً می‏ خواهند اثری از جمهوری اسلامی نباشد. با این ترفند می‏ خواهند عده‏ ای را به پای صندوق‏های رأی بکشانند. نمی‏دانم که آیا ملت ما می‏ توانند این را تمیز بدهند که این‏ها هم بازی است و فقط می‏ خواهند آن‏ها را پای صندوق بیاورند یا نه.
به عنوان جمله‏ آخر این را بگویم که ما انتخاباتی را تحریم نکرده‏ ایم، ولی انتخاباتی هم در راه نمی‏ بینیم. انشاءالله هروقت انتخاباتی برگزار شد و همه‏ ملزومات یک انتخابات سالم و آزاد برقرار بود، ما هم یک پای انتخابات خواهیم بود.

سراج الدین میردامادی ( رادیو زمانه)
* لینک رادیو زمانه:    http://www.radiozamaneh.com/politics/2011/12/05/8819 

افزودن نظر


Joomlart