چهارشنبه, 09 فروردين 1396

پیام ابقای وزیر اقتصاد

نامه الکترونیک چاپ PDF

حسینی با رای قابل اعتنایی از فتیله پیچ مجلس گریخت و نمایندگان را مجاب کرد تا بار دیگر به او اعتماد کنند. در جلسه استیضاح این وزیر، بدعت های جدیدی وجود داشت:

اول: رئیس مجلس به عنوان یکی از منتقدان دولت احمدی نژاد برای اولین بار برای حمایت از یک وزیر، شخصا وارد گود شد و به عنوان مخالف استیضاح، سخنرانی کرد.  وی با تعیین شروطی برای وزیر، خواستار "رای اعتماد مشروط" به حسینی شد. رای مشروطی که مورد اعتراض احمد توکلی، نماینده دیگر اصولگرا قرار گرفت.

دوم: همکاری کامل و همه جانبه هیات رئیسه با اعضای دولت بود که برای دفاع از حسینی به صحن آمده بودند.

سوم: ادبیات ملایم و اظهار خاکساری احمدی نژاد در مقابل مجلس بود. از یاد نبریم احمدی نژاد در استیضاح های پیشین وزرایش یا حضور نمی یافت و یا در صورت حضور، با تندترین لحن، منتقدان خود در مجلس را زیر سئوال می برد.

این که حسینی در ماجرای اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی مقصر بود یا نبود، حکایت دیگری است، ولی این که منتقدان وی، بارها به او گفته اند به خاطر گریختن از استیضاح، بهتر است استعفا کند و به قول رئیس مجلس، بهتر است به خاطر برگرداندن اعتماد عمومی به نظام، استعفا کند.

اکنون حسینی رای آورد، آن هم در حالی که آخرین دفاعیاتش، مشحون از بد و بیراه به نمایندگان منتقد خود بود و کدی نیز به اهل اشارت داد: شخصی به نام سهراب لاریجانی!

می توان نتیجه گرفت از یک سو، دولت و مجلس بر خلاف گفته رئیسه قوه مقننه، چندان تره ای برای اعتماد عمومی خورد نمی کنند و برای هزینه کردن از نظام، خیلی بی رغبت نیستند. آنها به سادگی، رای دادن به حسینی را به هزار و یک دلیل، به بازگشت اعتماد عمومی به نظام، ترجیح داده اند.

آیا در آینده نزدیک شاهد خاوری های بیشتری نخواهیم بود که اعتماد عمومی و نظام را فدای نشستن دو روزه بر صندلی کرده اند؟

پیام دوم، کنار کشیدن بیت رهبری از مداخله آشکار بین مجادلات دولت و مجلس است. توکلی در نطق خود در موافقت با استیضاح حسینی گفت:" از بیت گفته اند رهبر دخالتی نمی کند!"

آیا رهبر باید برای استیضاح وزرا، برای نمایندگان دستوری صادر کند؟ آیا دخالت رهبری در استیضاح وزرا، مصداقی از "تنظیم روابط بین قوای سه گانه" است و یا "اختیار مطلق ولی فقیه؟"

به نظر می رسد با اعلام عدم دخالت رهبر در استیضاح، استراتژی جدید تصمیم گیران بیت، حل و فصل موضوع در بین سران قواست، از یاد نبریم استنادات چند باره لاریجانی درباره نشست مشترک سران قوا و بررسی موضوع استیضاح، پیامهایی از جنس اشارت برای اهل بشارت بود.

پیام سوم این استیضاح، بی ثباتی در نظام سیاسی کشور است. استدلال کسانی که رای منفی به استیضاح داده اند گویاست. در صورت انداختن حسینی، سئوال از رئیس جمهور هم به ریل می افتد و بعد، شاید احمدی نژاد هم سرنوشت بنی صدر را پیدا کند و در این میان، هزینه های فراوان بر تخت نشاندن محمود احمدی نژاد را چه کسی بر گردن می گیرد؟ نتیجه اینکه ابقای حسینی، ابقای احمدی نژاد و در نتیجه ابقای نظام سیاسی کشور است. آیا این معنی ثبات سیاسی است که در صورت اختلاس یک مدیر و استیضاح وزیر – به دلیل کاملا غیر سیاسی - تحولات به اندازه ای عمق پیدا کند که تا بالاترین سطوح کشور تاثیر بگذارد؟

در این صورت، بعید نیست هر کنش اجتماعی و سیاسی کشور، به دلیل هزینه سیاسی بالای آن، به شدت تحت کنترل و انقیاد مقامات سیاسی قرار گیرد. به طور مثال در صورتی که آحاد ملت، اطلاعات درست درباره نفوس و مسکن ندهند، مثلاً در را به روی مامورین آمار نگشایند و یا از پاسخ دادن طفره روند! در واقع شکست آمارگیری، یک نشانه است...

افزودن نظر


Joomlart