پنجشنبه, 02 آذر 1396

یادداشت محمد حسین خوربک در دفتر خاطرات من!

نامه الکترونیک چاپ PDF

او هم اتاق ما بود، جوانی نجیب و دوست داشتنی، آرام و با وقار، مجسمه ایمان، استقامت و پایداری، خدا کند که همسایه هم باشیم در سرای دیگر! او بهترین همنشین و همسایه است، او آداب زیستن را نکو می داند. او را در حین ارتکاب جرم ( دعای کمیل ) گرفته اند!

................................................................................

هوالناظر

بیا به حال بشر های های گریه کنیم

که با برادر خود هم نمی تواند زیست

چنین خجسته وجودی کجا تواند ماند؟

چنین گسسته عنانی کجا تواند رفت؟

صدای غرش تیری دهد جواب مرا!

به کوه خواهد زد، به غار خواهر رفت

بشر دوبارهنگل پناه خواهد برد

" فریدون مشیری "

برای برادر بزرگ " مهدی خزعلی " عزیز که پشت بر سفره زر و زور و تزویر، هم پیاله خرابات نشینینان و آزادی خواهان شد.

ما متهمیم : به شکستن عهدی که نبستیم

به ایستادن بر پیمانی که نگسستیم

محمد حسین خوربک

نهم رمضان 1432

بند 350 اوین

افزودن نظر


Joomlart